Knokke-Heist bezoeken als toerist?

100 jaar Marie Siska

Marie Siska, wellicht het bekendste wafelhuis van ons land, viert dit jaar haar 100ste verjaardag. Een verhaal dat in 1919 begint als wafelhuis van de jongste dochter van Moeder Siska en een eeuw later, als bloeiend restaurant-tearoom-hotel in handen is van Stefan en Nathalie Dossche, de derde generatie. Naar aanleiding van dit eeuwfeest zijn Stefan, Nathalie en dochter Marie Julie begonnen met hun website en de ingangspoort in een feestelijk kleedje te steken. Er komt een film van alle artiesten, kunstenaars en bekende mensen die hier gefilmd of gefotografeerd zijn. De film zal de geschiedenis van Marie Siska vertellen en wordt gepubliceerd op YouTube. Tenslotte is er ook een fotoboek in de maak over de evolutie van Marie Siska. (foto’s Anne-Marie Maertens)

Het verhaal van een eeuw Marie Siska (bron: Dirk Meulders, Brugs Handelsblad)

Met een nostalgische terugblik vertelt kleinzoon Stefan Dossche het verhaal van een van de meest markante horecabedrijven in de Knokse Oosthoek. “Mijn grootmoeder Marie was de jongste dochter van de legendarische Moeder Siska. Kort voor de eerste wereldoorlog leerde ze een Nederlander kennen: Peter Dossche. Samen hadden ze bouw- en trouwplannen. De oorlog wierp evenwel roet in het eten. Omdat Nederland neutraal was, moest Peter terug de grens over en zagen ze elkaar vier jaar niet. Na de oorlog kwam alles in een stroomversnelling. Marie en Peter openden in juli 1919 op deze plaats: Marie Siska. Een wafelhuis in cottagestijl met een grote tuin er omheen. De grond en het gebouw in de Zoutedreef kostten toen samen 67.000 Belgische frank. Destijds veel geld. Mijn grootouders verdienden de som in twee jaar terug.  Zo’n wonderbaarlijke winst is nu niet meer mogelijk.”

Marie: een koppige en ambitieuze onderneemster met een visionaire blik

Een financiële meevaller die er niet toevallig kwam. Wafelhuis Marie Siska werd een begrip tot ver buiten het Zoute. De groei van de zaak ging samen met de toeristische ontwikkeling die Knokke doormaakte. Bovendien had grootmoeder Marie volgens Stefan Dossche een neus voor zaken. “Mijn grootmoeder deed ervaring op in de zaken van haar familie: Moeder Siska en Kinderen Siska. Ze wist heel goed wat ze wou: de grootste maar vooral de mooiste Siska worden. Door haar zussen werd ze beschreven als vastberaden, koppig en vooral ambitieus. Mijn grootmoeder was vooruitziend. Zij voorspelde dat de auto het vervoermiddel van de 20ste eeuw zou worden en dat toeristen meer en meer met de auto naar de kust zouden komen. Ze kocht grond bij om parkings te bouwen. Ze kweekte koeien voor de melk en het vlees en zaaide in haar moestuin radijsjes en pijpajuintjes voor de in die tijd immens populaire boterhammen met platte kaas. Daarnaast groeide de speeltuin met een speciaal gebouwde glijbaan uit tot een absolute trekpleister”, aldus Stefan wiens grootmoeder Marie op 12 juni 1948 ten gevolge van de toen ongeneeslijke leukemie overleed.

Geheim recept voor hartvormige wafels

“Het geheim wafelrecept en de zaak gaf ze door aan mijn vader Urbain die één jaar later met mijn mama Georgette Huyghe huwde. Mijn moeder was geboren in Roeselare maar groeide op in Antwerpen. Ze kwam uit een familie van handelaars en was gespeend met een pak charisma. Terwijl mijn vader, die erg handig was en kon timmeren, tuinieren en koken, achter de schermen werkte, werd mijn moeder snel het gezicht van de zaak. Mijn moeder werd door het personeel en cliënteel Marie genoemd. Mijn moeder ging snel aan het innoveren. Er werd grond bijgekocht waarop een minigolf kwam. Die stelde een reis rond Europa voor met Knokke als beginpunt en Marie Siska als eindpunt.

De evolutie van het zonnebakken

In de beginjaren van Marie Siska mochten de adellijke families en de gegoede burgerij niet bruin worden. Het waren enkel de boeren die een kleurtje mochten hebben. Na de oorlog veranderde dat beeld compleet. Mijn ouders speelden in op die veranderde trend en lieten terrassen aanleggen. Bovendien kwam mijn moeder op het lumineus idee om naast wafels en boterhammen in de weekends warm eten op te dienen. Snel kon men hier elke middag eten. Mijn moeder stond de eerste jaren zelf in de keuken. 

Totale renovatie

In 1967 lieten mijn ouders de oude Marie Siska, op uitzondering van de broodoven en de wafelbakkerij, platgooien. In de plaats kwam het huidige complex. Vroeger konden er 700 gasten over de vloer komen. In de nieuwbouw werd dit tot 1000 opgetrokken. Mijn moeder en vader hebben de zaak opgetild tot iets unieks”, aldus Stefan Dossche wiens ouders, in tegenstelling tot de rest van de Siska-tak, zich niet lieten vermurwen door de bouwwoede. “In de jaren tachtig waren aanbiedingen en plannen om op het domein van Marie Siska, één hectare groot en middenin het Zoute, appartementen te bouwen. Mijn ouders beslisten om de zaak niet te verkopen aan bouwpromotoren”, weet Stefan die in 1984 bij in de zaak kwam en drie jaar later overnam.

Architect

(brede grijns) "Weet je, ik was liefst architect geworden maar stootte op een njet van mijn vader. Volgens hem was ik niet goed genoeg in wiskunde en kon ik me beter op de horeca concentreren … misschien had hij wel gelijk. Nu kan ik de zaak niet meer lossen. Tot spijt van sommige van mijn familieleden ben ik aan de traditie van Marie Siska gehecht”, aldus Stefan Dossche die het hotelgedeelte uitbouwde, nog groteren terrassen liet aanleggen, een babyspeeltuin maakte en het restaurant herinrichtte.

Trots op 70-koppige personeelsequipe

“Op wat ik het meest fier ben? Ik heb de droom van mijn grootmoeder ingevuld’, klinkt het trots. “De families, die hier al jaar en dag trouwe klant zijn, iedere keer opnieuw tevreden stellen, dat maakt me gelukkig. Ik ben trots op mijn personeel. Ik beschik momenteel over een equipe van zeventig man. Er zijn er bij die hier al twintig, dertig of veertig jaar werken. Ik heb zeer goed personeel dat hard zijn best doet. Als klanten onterecht klagen, kies ik resoluut de kant van het personeel."

"Wat Marie Siska zo uniek maakt? De hele Siska-story die in 1882 begon. Er was toen niks in Knokke. Wij waren oorspronkelijk molenaars. Aan de herberg aan de molen is mijn overgrootmoeder begonnen met de befaamde wafels.”

Heel de wereld over de vloer!

“Ondertussen kwam bij Marie Siska ongeveer heel de wereld over de vloer: het hele koningshuis, kunstenaars, artiesten, politiekers,  Magritte, Folon, Wolvens … president Krüger van Zuid-Afrika en vooral Jan met de pet. Iedereen in België is hier in de jaren zestig en zeventig wel op schoolreis geweest. Door de teleurgang van het Zwin vielen de schoolreizen weg."

"Mijn grootmoeder was enkel open tijdens de topdagen. Knokke was toen dood. Men kwam toen voor twee maanden op vakantie en men baseerde zich niet op een weerbericht. Nu is Marie Siska geopend van Pasen tot begin november, alsook alle weekends en de schoolvakanties.

Kiezen voor kwaliteit

"Elke dag opnieuw ontdek ik hoeveel ik op mijn grootmoeder lijk: vastberaden, koppig en recht op doel af”, aldus Stefaan Dossche. “Vroeger kregen we de massa over de vloer. Het was of nog meer uitbreiden … of een deftige service, de zaak moderniseren en het niveau en de prijzen op te trekken. In overleg met mijn echtgenote Nathalie koos ik voor kwaliteit! Een beslissing die duidelijk geapprecieerd wordt door onze klanten, want we bieden naast een kwaliteitsrestaurant een gratis speeltuin aan, een gratis parking in het midden van het Zoute en vooral een prachtig concept met personeel van niveau”, aldus Stefan Dossche die van het befaamdste wafelhuis in België in het nieuwe millennium het befaamdste restaurant-tearoom-hotel in ons land maakte. Ondertussen lijkt de opvolging verzekerd. “Toen mijn moeder in 2013 overleed besloot ik dat ons levenswerk niet mag teniet gaan. Mijn dochter Marie Julie (28) doet het goed. Ze houdt zich voorlopig vooral met het hotel bezig. Ze heeft de liefde en de ambitie om deze zaak te runnen. Terwijl ik op de een of andere manier altijd zal betrokken blijven bij mijn levenswerk.”

Vertel het verder

Via Facebook Via Twitter