Op 7 oktober 1966 gaven Albert Everaert en Diana Bastoen elkaar hun jawoord. Zestig jaar later vierden ze hun diamanten huwelijksjubileum in het bijzijn van hun familie. Op zondagnamiddag 4 oktober 2026 werden de jubilarissen bij hen thuis in de Kerselarendreef in Duinbergen in de bloemetjes gezet. Schepen Isabelle Goeminne feliciteerde Albert en Diana namens het gemeentebestuur en het Koninklijk Paleis en overhandigde hun een lekkernijenbox van Oxfam. (foto’s Flor Stein)
Zestig jaar huwelijk is een mooie mijlpaal, maar wie Albert en Diana kent, weet dat stilzitten nooit echt hun sterkste kant is geweest. Hun leven wordt gekenmerkt door hard werken, initiatief nemen en altijd vooruit willen. Volgens het koppel is dat misschien zelfs een van de geheimen van hun lange huwelijk: zestig jaar samen in de zetel zitten, zou wellicht minder goed zijn afgelopen.
Albert en Diana verschillen op heel wat vlakken, maar vullen elkaar daardoor ook perfect aan. Diana weet wanneer er wat water bij de wijn moet, terwijl Albert er doorgaans wel voor zorgt dat er opnieuw vooruitgekeken wordt. Ook na al die jaren blijven ze zorg dragen voor elkaar. Niet zozeer met grote woorden, maar vooral door er elke dag opnieuw te zijn voor elkaar en voor hun gezin.
Familie heeft altijd een belangrijke plaats ingenomen in hun leven. Hun kinderen Franky en Nadia konden en kunnen rekenen op de steun van hun ouders bij alles wat ze ondernemen. Een nieuw idee wordt soms eerst met een scheef oog bekeken, maar uiteindelijk kunnen hun kinderen vooral rekenen op een stevig duwtje in de rug.
Ook als grootouders zijn Albert en Diana bijzonder betrokken. Ze zijn de trotse grootouders van Beau, Hannah en Kaat. Over opa Albert, van opleiding vormer-lasser-plaatwerker, bestaat binnen de familie alvast een vaste overtuiging: “Als opa het niet kan, dan kan niemand het.” Een uitspraak die door de jaren heen zowat een kwaliteitslabel is geworden.
De kleinkinderen wonen en reizen intussen over verschillende windstreken. Beau, met E-A-U, woont in Zwitserland. Kaat trekt zodra ze de kans krijgt de wereld rond, van Canada tot Japan en China. En Hannah heeft dan weer een heel bijzondere band met haar oma en opa. Wanneer ze iets te vertellen heeft, is oma vaak een van de eersten die het hoort. “Oma, gaan we facetimen?” klinkt dan ook geregeld. Albert en Diana zijn helemaal mee met de moderne communicatiemiddelen en houden via FaceTime en WhatsApp contact met hun familie.
Ook thuis zijn er vaste tradities. Zo zet oma 's morgens de jukebox aan en komt opa gezwind naar beneden. De muziek mag daarbij gerust wat luider staan. Na zestig jaar huwelijk hoeven de buren tenslotte niet meer te twijfelen wanneer de dag bij Albert en Diana begonnen is. En wie ooit van Diana's spaghettisaus proefde, weet dat die binnen de familie geen verdere introductie meer nodig heeft. Franky, Nadia, Albert en alle kleinkinderen zijn er dol op. De saus heeft dan ook haar eigen familienaam gekregen: de “omasaus”.
Honden vormen eveneens een rode draad door hun leven. Na een langere hondenpauze werd de liefde voor viervoeters bovendien doorgegeven aan de volgende generatie. Ook op latere leeftijd bleven Albert en Diana actief. Ongeveer tien jaar geleden verhuisden ze nog, een beslissing waar ze achteraf bijzonder tevreden over zijn. Wie Diana thuis zoekt, maakt bovendien best eerst een rondje door de tuin. De kans is groot dat ze ergens op haar knieën tussen het onkruid zit. Voor Albert is de garage dan weer een goede vindplaats: op de garagepoort kloppen levert doorgaans meer kans op succes op dan aan de voordeur bellen.
Over zijn gezondheid houdt Albert het graag eenvoudig. “De carrosserie is nog in orde”, klinkt het dan. Zijn levensmotto lijkt dan ook duidelijk: zolang we kunnen werken, zullen we werken. Diana heeft daar haar eigen gezondheidsmeter voor: “De dag dat hij stil in de zetel gaat zitten, dan weet ik dat er een probleem is.”
Zestig jaar huwelijk betekent uiteraard niet zestig jaar zonder meningsverschillen of tegenslagen. Het geheim zit wellicht niet in het vermijden daarvan, maar in het telkens opnieuw samen verdergaan. Albert en Diana zijn na zes decennia dan ook veel meer dan man en vrouw. Ze zijn ouders, grootouders, elkaars steun en toeverlaat en vooral het vaste ankerpunt van hun familie.
Het gemeentebestuur wenst Albert en Diana van harte proficiat met hun diamanten huwelijksjubileum en nog vele mooie jaren samen!