Joodse School in Parijs / Valerie Delaey - 27 nov

Lezing of congres

Geschiedenis

Als avant-garde centrum trok Parijs in het begin van de 20ste eeuw kunstenaars van over de hele wereld aan. Deze kosmopolitische gemeenschap werd - niet zonder ironie - de École de Paris genoemd. Niet dat hun kunst binnen een bepaalde stijl of school paste, het was eerder een drang naar vrijheid die deze migranten bond. Onder de buitenlandse kunstenaars waren veel Joden uit Rusland en Oost-Europa die op de vlucht waren voor het antisemitisme in hun geboorteland.
Vaak berooid en door de Parisiens gemarginaliseerd, ontmoetten ze elkaar in de cafés van Montparnasse. De gelukkigen vonden een goedkoop onderkomen in de befaamde ateliers van ‘La Ruche’. De horror van WO II maakte een abrupt einde aan deze Joodse subgroep van de École de Paris.
In deze cursus laten we de bruisende joodse kunstscène herleven tegen de sociaal-politieke achtergrond van die tijd. Naast klinkende namen als Marc Chagall, Chaim Soutine en Amedeo Modigliani komen ook succesvolle kunstenaars aan bod die bij het grote publiek minder bekend zijn, zoals Jacques Lipchitz en Ossip Zadkine. Veel joodse artiesten, waaronder Henri Epstein, Otto Freundlich en Adolphe Féder, stierven in de concentratiekampen en hun werk verdween vaak in de plooien van de kunstgeschiedenis.